Συντάκτης: xenadmin

Δωρεάν Στέγαση Φοιτητριών στην Αθήνα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Δωρεάν στέγαση φοιτητριών στην Αθήνα – Πρόγραμμα «Αθηνά»

Το δικαίωμα πρόσβασης της νέας γυναίκας στην εκπαίδευση.

Με χαρά ανακοινώνουμε ότι προετοιμαζόμαστε για την υλοποίηση του δωρεάν προγράμματος για την στέγαση φοιτητριών «Αθηνά» για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023, μετά από τη δύσκολη περίοδο της πανδημίας.

Το πρόγραμμα αφορά σε φοιτήτριες ΑΕΙ και ΑΤΕΙ που προέρχονται από περιοχές εκτός Αττικής και υλοποιείται στο ομώνυμο κτίριο της ΧΕΝ Ελλάδος στην Ηλιούπολη.

Στόχος του είναι η προώθηση και προστασία του δικαιώματος πρόσβασής τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δίχως τους περιορισμούς που αντιμετωπίζουν εξαιτίας κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων.

Πληροφορίες για τη διαδικασία, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και το έντυπο της αίτησης θα είναι διαθέσιμα από τα μέσα Ιουλίου στα τοπικά Κέντρα ΧΕΝ και στην επίσημη ιστοσελίδα της ΧΕΝ Ελλάδος.

ΔΕΊΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΕΓΑΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΩΝ “ΑΘΗΝΑ”

Περισσότερα

Διάλογος με την επικαιρότητα

Οι άντρες αφέντες του σπιτιού αποφασίζουν για αυτήν χωρίς αυτήν …
Την απήγαγαν στη μέση του δρόμου και την κλείδωσαν στο υπόγειο του σπιτιού τους… Επειδή δεν ενέκριναν τη σχέση της … Έχουν κάθε δικαίωμα στη ζωή της, στην ελευθερία της, στα συναισθήματά της …
Η πατριαρχική ηθική έχει το δικό της Νόμο. Στον πατριαρχικό άγραφο Νόμο κάθε θηλυκό του σπιτιού είναι οικόσιτο res, ιδιοκτησία του πατέρα – αφέντη και του αδερφού και κάθε αρσενικού μέλους που φέρει την άτυπη εξουσία σε βάρος των γυναικών εντός και εκτός του σπιτιού.
Η οικογένεια είναι ένας κατεξοχήν πατριαρχικός θεσμός με έντονα στοιχεία κυριαρχίας των ανδρών πάνω στις γυναίκες, κυρίως, στις παραδοσιακές και κλειστές ομάδες, όπου οι έμφυλοι ρόλοι είναι περισσότερο «άκαμπτοι».
Οι σχέσεις εξουσίας αναπαράγονται μέσα από τον έλεγχο της συμπεριφοράς των γυναικών, των γυναικών «τους», αλλά και των γυναικών εκτός της οικογένειας με κάθε μέσο. Η βία αποτελεί μέσο της εξουσίας των πατριαρχικών σχέσεων για τον έλεγχο της ζωής και των σωμάτων των γυναικών.
Η πατριαρχία εκκινείται από την βαθιά ριζωμένη αντίληψη της ιεραρχίας ανάμεσα στα φύλα της εξουσίας του άντρα και της «ιδιοποίησης» της γυναίκας από το σύζυγο ή τον πατέρα – αφέντη.
Η πατριαρχία τροφοδοτεί ποικίλες μορφές βίας και ανισότητας, σε κάθε επίπεδο ατομικά και θεσμικά.
Για αυτό, για να ξεριζωθεί, χρειάζεται να παλέψουμε για:
• Την εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, κοριτσιών και αγοριών, γυναικών και ανδρών,
• Την ενδυνάμωση των γυναικών και των κοριτσιών,
• Τη συλλογική δράση ενάντια στο σεξισμό και στην πατριαρχία.
Για να μην υπάρξουν άλλοι «εγκλεισμοί», για να ορίζει κάθε γυναίκα το σώμα της και τη ζωή της, για να μπορεί να αποφασίζει ελεύθερα για την ίδια, για να είναι ελεύθερη να εκφράζει τα συναισθήματά της, χωρίς να φοβάται, χωρίς να απειλείται, χωρίς να κινδυνεύει.
Για το όραμα ενός καλύτερου κόσμου, για τις γυναίκες και τα κορίτσια, για όλες και όλους.

Περισσότερα

Η Γυναικοκτονία στο Κουκάκι ή το ανεκπλήρωτο ταξίδι της

Η Γυναικοκτονία στο Κουκάκι ή το ανεκπλήρωτο ταξίδι της

Με τις βαλίτσες στο χέρι. Σε λίγο θα έδινε ένα οριστικό τέλος στον καθημερινό εφιάλτη της κακοποίησης, της απαξιωτικής και υποτιμητικής συμπεριφοράς που βίωνε όλα αυτά τα χρόνια. Δεν πρόλαβε… Δεν της το επέτρεψε… «Ήθελε να φύγει, την ζήλευα και την σκότωσα»… Και μετά μια δήθεν απόπειρα αυτοκτονίας.
Οργή, αποτροπιασμός και θλίψη για μια ακόμα γυναικοκτονία. Μια ακόμα γυναίκα απούσα … δεν έχει σημασία αν έπινε, ποιο ήταν το μορφωτικό του επίπεδο, η καταγωγή του, επειδή τα προσωπικά χαρακτηριστικά του κακοποιητή μηδενίζονται μπροστά στα κοινωνικά και, άρα, πολιτικά αίτια της πράξης του.
Μιας πράξης που αναπαράγεται και γεννιέται στο πλαίσιο της απαξίωσης του ενός φύλου από το άλλο, στην εξουσία και υποταγή του ενός φύλου στο άλλο. Μιας πράξης που συνδέεται με τα σεξιστικά στερεότυπα της πατριαρχικής κοινωνίας.
Η κουλτούρα της έμφυλης βίας για ακόμα μια φορά οπλίζει το χέρι του κυρίαρχου φύλου.
Η κουλτούρα της έμφυλης βίας για ακόμα μια φορά οδηγεί σε εγκλήματα κατά των γυναικών
Γυναίκες δολοφονούνται από άντρες ακριβώς επειδή είναι γυναίκες. Αυτό σημαίνει «γυναικοκτονία». Για αυτό ζητάμε τη νομική αναγνώριση του όρου στον Ποινικό Κώδικα
Με την επίσημη χρήση του όρου θα ερμηνεύεται πλέον διαφορετικά το συγκεκριμένο έγκλημα. Δε θα μπορεί να θεωρηθεί «έγκλημα πάθους» και μόνον έτσι θα αναδεικνύονται τα αίτιά του, δηλαδή, η πατριαρχική ιδεολογία που οδηγεί στη βία κατά των γυναικών.
Στη ΧΕΝ Ελλάδος πιστεύουμε ότι αναγνώριση και η ένταξη του όρου γυναικοκτονία στο δικαιικό μας σύστημα είναι απαραίτητη για τη δημιουργία ενός αναχώματος στα εγκλήματα κατά των γυναικών που γίνονται όλο και πιο συχνά πια.
Και παράλληλα με τη νομική κατοχύρωση του όρου ζητάμε να ληφθούν και άλλα μέτρα:

 Ευαισθητοποίησης, τόσο των άμεσα εμπλεκόμενων φορέων, αστυνομικών, δικαστικών, υγειονομικών, όσο και των παιδιών και των εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης για την πρόληψη της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας.
 Προστασίας και υποστήριξης των θυμάτων με αποτελεσματικές (και όχι αποτρεπτικές) ιατροδικαστικές, ανακριτικές και δικαστικές διαδικασίες και με δημιουργία κατάλληλων δομών φιλοξενίας για τις κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους.
 Ουσιαστικών αλλαγών σε θεσμικό επίπεδο, όπως, μεταξύ άλλων, η δημιουργία Παρατηρητηρίου για τις γυναικοκτονίες από τους επίσημους κρατικούς φορείς, στο οποίο θα συμμετέχουν με συμβουλευτικό ρόλο και γυναικείες / φεμινιστικές οργανώσεις.

Γιατί μόνον έτσι:
 Θα μπουν τα θεμέλια της ανατροπής της κουλτούρας της έμφυλης βίας.
 Θα επανανοηματοδοτηθούν οι κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων.
 Θα αποτραπεί η έμφυλη ανισότητα, η κακοποίηση των γυναικών και ο φόβος.

Περισσότερα

Δελτίο Τύπου

Θέμα: Συνάντηση Γενικής Γραμματέα ΔΟΠΙΦ κας Καλυψώς Γούλα με εκπροσώπους και μέλη των οργανώσεων της Ελληνικής  Αντιπροσωπείας  του Ευρωπαϊκού Λόμπυ Γυναικών

Την Δευτέρα 20 Ιουνίου 2022 πραγματοποιήθηκε συνάντηση της Γενικής Γραμματέα Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας Φύλων κ. Καλυψώς Γούλα με εκπροσώπους και μέλη των Οργανώσεων της Ελληνικής  Αντιπροσωπείας  του Ευρωπαϊκού Λόμπυ Γυναικών κ.κ. Μίκα Ιωαννίδου, Όλγα Γκίνη, Αγλαϊα Ρομπόκου, Δέσποινα Λογιάδου, Μαρία Πατσού, Μαρία-Ευριδίκη Γκράτζιου, Ευγενία Μπαρμπαγιάννη, Αγγελική Πιτσόλη και Ελένη Μηνά.

Κατά τη συνάντηση, συζητήθηκαν θέματα που αφορούν την προώθηση πολιτικών για την ισότητα των φύλων τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η αντιπροσωπεία ενημέρωσε τη Γενική Γραμματέα για τις δράσεις και τις προτεραιότητες επί των μείζονων ζητημάτων της ίσης μεταχείρισης, την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, την ανάγκη αύξησης της συμμετοχής των γυναικών σε θέσεις ευθύνης, της αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος, της παρακολούθησης της εφαρμογής της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και της ανάγκης περαιτέρω βελτίωσης του νομοθετικού πλαισίου.

Αναδείχθηκε η ανάγκη περαιτέρω συνεργασίας για την αποτελεσματικότερη ανάδειξη των θεμάτων που αφορούν τις γυναίκες και την ισότητα των φύλων.

 

Περισσότερα

Επιστολή προς Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Τσιάρα

21 Ιουνίου 2022

 

Προς τον

Αξιότιμο Υπουργό Δικαιοσύνης

Κύριο Κωνσταντίνο Τσιάρα

 

Θέμα: Διάλογος στο στούντιο της ΕΡΤ με θέμα ¨Συνεπιμέλεια και Γονική αποξένωση”

 

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ

 

Σας έχουμε γνωρίσει με επιστολές μας, προς εσάς προσωπικά, προς τους βουλευτές όλων των κομμάτων της Ελληνικής Βουλής, προς επαγγελματικές οργανώσεις και φορείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ότι είκοσι τρεις (23) γυναικείες οργανώσεις έχουμε δημιουργήσει την «Επιτροπή για το Οικογενειακό Δίκαιο και την Συναινετική Συνεπιμέλεια» και από το τέλος Σεπτεμβρίου 2020 έχουμε αναπτύξει πλούσια δραστηριότητα σε μία προσπάθεια να ληφθούν υπόψη οι θέσεις μας γύρω από αυτό το ζήτημα μείζονος σημασίας.

 

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα τόσο πριν αλλά όσο και μετά τη ψήφιση του ν. 4800/2021  παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις και τα αιτήματά μας για συνάντηση μαζί σας, δεν έχουμε κληθεί ποτέ σε συνάντηση και διάλογο μαζί σας .

Στην δημόσια διαβούλευση  πήραμε μέρος, επισημαίνοντας αστοχίες και νομοτεχνικές ατέλειες   του τότε νομοσχεδίου που είχε ετοιμάσει και καταθέσει στην βουλή το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Στην ακρόαση στην βουλή που έγινε την Τετάρτη 12 Μαΐου 2021 είχαν προταθεί για να  τοποθετηθούν ΟΛΕΣ οι Οργανώσεις τα αιτήματα των οποίων σχετίζονταν με το  προς ψήφιση συγκεκριμένο νομοσχέδιο, αλλά μόνο δύο (2) γυναικείες οργανώσεις κλήθηκαν , η Χριστιανική Ένωση Νεανίδων Ελλάδος (ΧΕΝ) και η Οργάνωση Γυναικείων Δικαιωμάτων «ΤΟ ΜΩΒ».

 

Αυτές οι δύο Οργανώσεις, μέσα σε ένα τρίλεπτο διαδικτυακής παρέμβασης (με προβλήματα διακοπών της σύνδεσης)  έπρεπε να καταθέσουν στις Επιτροπές της βουλής όλη την προβληματική του γυναικείου κινήματος και όλη την αγωνία των γυναικών, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την ενδοοικογενειακή βία με θύματα γυναίκες και παιδιά τους, και μάλιστα εν μέσω πανδημίας όπου η ενδοοικογενειακή βία αυξήθηκε σε μεγάλο ποσοστό.

Δυστυχώς πολλοί από τους φόβους μας επιβεβαιώθηκαν και πολλοί από τους προβληματισμούς μας απεδείχθησαν βάσιμοι αφού ο νέος νόμος και τον αριθμό των ενδοοικογενειακών διαφορών αύξησε και εκτόξευσε στα ύψη τις δικαστικές διαμάχες και πόλωσε την κακώς εννοούμενη  μάχη των φύλων με τραγικά αποτελέσματα.

 

Πληροφορηθήκαμε με θλίψη ότι αντί να προβείτε στην αποτίμηση όλων των ανωτέρω και στην ψύχραιμη θεώρηση του αντίκτυπου του νέου νόμου στην ελληνική οικογένεια , εντούτοις πρόκειται να  συζητήσετε δημόσια με τον κ. Παπαρηγόπουλο, Πρόεδρο της ΜΚΟ “Συνεπιμέλεια” με γνωστές ακραίες και μονοδιάστατες θέσεις στο ζήτημα της συνεπιμέλειας και μάλιστα με μονοδιάστατη παρουσίαση του ζητήματος και αναφορά σε ψευδοσύνδρομα που έχει απορρίψει η επιστημονική κοινότητα όπως αυτό της γονικής αποξένωσης. Η δε GREVIO (Group of Experts on Action against Violence against Women and Domestic Violence www.coe.int/conventionviolence) το ελέγχει σε όλες τις χώρες και συστήνει απόλυτη αποφυγή του όρου.

 

Θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι οι εκπρόσωποι συλλόγων όπως και η συγκεκριμένη ΜΚΟ που θα λάβει μέρος στο διάλογο μαζί σας,  πρεσβεύουν στη πλειοψηφία τους ακραίες απόψεις κατά της μητρότητας και των γυναικών τις οποίες λοιδορούν τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο και με πανό σε κεντρικά σημεία της χώρας, έχουν δε εκφράσει επικίνδυνες θέσεις καθώς πολλοί από αυτούς δε διστάζουν να δικαιώνουν τους γυναικοκτόνους στις πρόσφατες υποθέσεις δολοφονιών γυναικών που έχουν συνταράξει την χώρα μας.

 

Δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την θλίψη μας για την συμμετοχή Υπουργού Δικαιοσύνης  σε μία εκπομπή που επιχειρεί να δικάσει υποθέσεις στην τηλεόραση και όχι στις αίθουσες των δικαστηρίων και που  η παρουσίαση της και μόνον,  πείθει τους πάντες ότι ο νέος νόμος χρησιμοποιείται ως μισογυνιστικό εργαλείο από ακραίες οργανώσεις και φωνές με τις ευλογίες του Υπουργείου που τους  κατέστησε κατ’ αρχήν συνομιλητές, κατ’ αποκλεισμό των γυναικείων φωνών και εσχάτως μετετράπη και σε θιασώτη τους !

 

Για αυτούς τους λόγους σας ζητούμε:

Να ξεκινήσετε αποτίμηση των συνεπειών του νόμου σε ότι αφορά τον αριθμό των οικογενειακών υποθέσεων που οδηγούνται μετά την ψήφιση του νόμου 4800/2021 στα Δικαστήρια καθώς και την αύξηση του  ποσοστού ενδοικογενειακής βίας και του αριθμού των γυναικτονιών

Να ματαιώσετε οριστικά την συγκεκριμένη συζήτηση που διεξάγεται μάλιστα και στη Δημόσια Τηλεόραση

Να αφουγκραστείτε τα προβλήματα της Ελληνικής Οικογένειας ως οφείλετε.

 

Με τιμή,

 

Το Συντονιστικό

της Επιτροπής για το Οικογενειακό Δίκαιο

Και την Συναινετική Συνεπιμέλεια

 

 

Κοινοποιήσεις:

  • Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση
  • Γενική Γραμματεία Δημογραφικής Πολιτικής

Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων

  • Κοινοβούλιο
Περισσότερα

Ας την πούμε με το όνομά της, είναι γυναικοκτονία

Ακόμα μία…

Δράμα… Πισώπλατα ο θάνατος… Ίδιο μοτίβο… Ίδια δικαιολογία… Τόλμησε να ζητήσει να φύγει… Και η καταδίκη της ίδια… ο θάνατος.

Βαρύς o φόρος αίματος της έμφυλης βίας στη χώρα μας.

Και  ίδια η αιτία που οπλίζει το χέρι των γυναικοκτόνων …

Η εξουσία του άντρα πάνω στην «ιδιοκτησία» ΤΟΥ.

Διαχρονική και διατοπική η γυναικοκτονία, σε μια πατριαρχικά δομημένη κοινωνία…

Υιοθετώντας τον όρο και στον Ποινικό Κώδικα, αναδεικνύουμε και φωτίζουμε την πράξη και την αιτία της.

Η ΧΕΝ Ελλάδος και οι οργανώσεις του φεμινιστικού κινήματος διεκδικούμε να υιοθετηθεί ο όρος γυναικοκτονία, παράλληλα με δράσεις πρόληψης της έμφυλης βίας και δράσεις υποστήριξης και ενδυνάμωσης των θυμάτων.

Δράσεις στην εκπαίδευση, σε όλες τις βαθμίδες, με μαθήματα ευαισθητοποίησης, αποδοχής, σεβασμού και ενσυναίσθησης, έτσι ώστε τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία να μάθουν τις αξίες της Ισότητας.

Δράσεις που θα εμποδίζουν κάθε αναπαραγωγή των έμφυλων στερεοτύπων στο δημόσιο χώρο και Λόγο.

Δράσεις ευρύτερης ευαισθητοποίησης για τα θέματα της έμφυλης βίας και της βίας γενικότερα

Δράσεις υποστήριξης των θυμάτων με κατάλληλες δομές φιλοξενίας για τις κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά σε όλη τη χώρα.

Για να αρχίσουμε επιτέλους να βιώνουμε οι γυναίκες μια πραγματική ισότητα, χωρίς το φόβο να βρεθούμε δολοφονημένες, αν διεκδικήσουμε την ελευθερία μας σε μια σχέση,  χωρίς την ανασφάλεια να κινδυνεύσουμε την σωματική μας ακεραιότητα, αν τολμήσουμε να εκφράσουμε το Όχι μας και την γνώμη μας.

Για να σταματήσουμε επιτέλους αυτή την θλιβερή καταμέτρηση των γυναικοκτονιών.

Ας την πούμε με το όνομά της, «γυναικοκτονία».

 

Περισσότερα

Διάλογος με την Επικαιρότητα

Η ήττα της καταγγελίας και το me too Κίνημα – Τα πολλαπλά επίπεδα μιας μονοδιάστατης απόφασης

Σαν έτοιμοι από καιρό, πολλοί έσπευσαν να καταδικάσουν στο πρόσωπο της Άμπερ Χερντ, όλες όσες βρήκαν τη δύναμη να καταγγείλουν και να φωτίσουν το σκοτάδι της βίας κατά των γυναικών.

Η πρόσφατη απόρριψη της καταγγελίας, όμως, έχει πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης:

  • Την «επαναφορά» της στερεοτυπικής εικόνας της βιασμένης και του κάθε θύματος σεξιστικής βίας και βιασμού γενικότερα, έτσι όπως αυτή προβάλλεται χρόνια τώρα από τα ΜΜΕ
  • Την υποβόσκουσα ενοχοποίηση κάθε θύματος σεξιστικής / έμφυλης βίας που τα τελευταία χρόνια «καλύπτεται» λόγω του me too και… να που τώρα βρίσκει «ευκαιρία» να εκδηλωθεί και πάλι!
  • Την οργανωμένη και συστηματική ένταση από τους «γνωστούς» σεξιστικούς και μισογύνικους κύκλους (που αναμένεται να συνοδεύσει την απόρριψη της καταγγελίας)
  • Την εργαλειοποίηση των ΜΜΕ και των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, προκειμένου να εγκαθιδρυθεί ένα γενικότερο κλίμα καχυποψίας απέναντι στις καταγγελίες των θυμάτων
  • Το γενικότερο και αναμενόμενο (;) χτύπημα στο me too και το φεμινιστικό κίνημα.

Ανεξάρτητα, όμως, από την πιθανότητα της «χρησιμοποίησης» του Κινήματος me too για «ιδιοτελείς» σκοπούς από ορισμένα άτομα, η συνεχής ανάδειξη της επιστημονικής, διαχρονικής ανισότητας μεταξύ των δύο φύλων, σε κάθε επίπεδο, καθώς και των συνεπειών της στο επίπεδο της αυξανόμενης έντασης όλων των μορφών της έμφυλης βίας, αποδεικνύει την αναγκαιότητα της συνέχισης του me too.

Ακόμα κι αν η συγκεκριμένη καταγγελία απορρίφθηκε για διαφόρους λόγους, υπάρχουν, ευτυχώς ή δυστυχώς, χιλιάδες άλλες που έτυχαν σωστής εκδίκασης και τα θύματα δικαιώθηκαν και αποτελούν αδιάψευστη μαρτυρία των όσων υπόκεινται τα θύματα βίας.

Σε μια εποχή που οι αξίες απεμπολούνται μέσω των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, είναι ορατός ο κίνδυνος το φεμινιστικό κίνημα να τρωθεί, να λοιδορηθεί, να απαξιωθεί. Το κίνημα, όμως, στηρίζεται σε στοιχεία, έρευνες και μαρτυρίες, όχι στα κοινωνικά μέσα.  Έχει επιστημονική και εμπειρική βάση, την οποία συνεχίζουμε να αναδεικνύουμε σε κάθε επίπεδο.

Κάθε επίθεση στο κίνημα την απαντάμε ατομικά και συλλογικά.

Και όπως λέει και η Παγκόσμια ΧΕΝ:

«Μόνες δυνατές, μαζί ατρόμητες»

Περισσότερα

1ο βιωματικό εργαστήριο από το Femina Career Lab

Εξαιρετική και δυναμική η ομάδα γυναικών που συμμετείχε στο 1ο βιωματικό εργαστήριο του Femina Career Lab, της ΧΕΝ Ελλάδος, στο Πολυκέντρο Αθηνά
Συζητήσαμε και προβληματιστήκαμε για το πώς δημιουργείται η Επαγγελματική μας ταυτότητα, η οποία μας καθοριζει στις επαγγελματικές επιλογές και μεταβάσεις .
Ευχαριστούμε πολύ την Maria Georgala για την ξεχωριστή εμπειρία του βιωματικού αυτού εργαστηρίου.
Αναμένουμε με χαρά το επόμενο εργαστήριο στις 8/6 με θέμα την σύνταξη βιογραφικού και την αποτελεσματική συνέντευξη από τη Σύμβουλο Σταδιοδρομίας της ΧΕΝ Ελλάδος Νικόλ Αμβροσιάδου
Δηλώστε ΔΩΡΕΑΝ τη συμμετοχή σας ΕΔΩ
Περισσότερα

Διάλογος με την Επικαιρότητα

Η βία μεταξύ εφήβων

Ανησυχητικά περιστατικά στο πλαίσιο του σχολικού περιβάλλοντος βλέπουν το φως της δημοσιότητας τελευταία: μαχαιρώματα, ξυλοδαρμοί, επιθέσεις, άσκηση λεκτικής και ψυχολογικής βίας, φαινόμενα ομαδικού bulling, cyber- bullying, δημιουργία «συμμορίας» από ανήλικα …

Περιστατικά που οδηγούν όχι μόνο στην παρεμπόδιση του εκπαιδευτικού έργου και στην απρόσκοπτη συμμετοχή όλων των παιδιών σε αυτό, αλλά και στη δημιουργία (συχνά ανυπέρβλητων) ψυχικών τραυμάτων, σοβαρών σωματικών τραυματισμών, ακόμα και σε αυτοκτονίες εφήβων.

Πού όμως μπορεί να οφείλεται η ανησυχητική αύξηση της βίας σε βάρος παιδιών από συνομηλίκους τους; Και πώς θα μπορούσαμε να την αντιμετωπίσουμε;

Είναι προφανές ότι το οικογενειακό περιβάλλον, ως πρωτογενής φορέας, συμβάλλει σημαντικά (αν όχι καθοριστικά) στην κοινωνικοποίηση των παιδιών, στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους. Τα παιδιά «μιμούνται» το περιβάλλον τους. Εσωτερικεύουν τους κανόνες και τις αξίες του, διαμορφώνοντας το δικό τους «ΕΓΩ», αλλά, παράλληλα και τις σχέσεις τους με τους ΑΛΛΟΥΣ, ενήλικες και συνομηλίκους τους και συμμετέχουν στο ευρύτερο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Αν, λοιπόν, μέσα σε αυτό το περιβάλλον αναπτύσσονται σχέσεις εξουσίας και βίας, σχέσεις υποτίμησης, σχέσεις ανισότητας, προκαταλήψεις και στερεοτυπικές (έμφυλες ή άλλες) συμπεριφορές, το παιδί θα αφομοιώσει τις συγκεκριμένες αντιλήψεις και συμπεριφορές και θα τις αποδεχθεί ως αυτονόητες αξίες. Θα τις αναπαραγάγει σε κάθε του σχέση στο σχολείο και στην ομάδα των συνομηλίκων.

Όμως, εδώ ακριβώς εντάσσεται ο ρόλος της πολιτείας και του σχολείου. Ρόλος εξισωτικός και «θεραπευτικός», αφού πρέπει να «αποκαταστήσει» τα κενά, τις αδικίες και τις παρεκκλίνουσες / παραβατικές συμπεριφορές σε βάρος άλλων παιδιών.

Δεν νοείται διευθυντής σχολείου με περιστατικά βίας να «νίπτει τας χείρας» του και να μην παρεμβαίνει εισαγγελέας αυτεπάγγελτα.

Δεν νοείται να μην υπάρχει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο πρόληψης (όπως μαθήματα ενσυναίσθησης, που γίνονται, ήδη, σε άλλες χώρες, δημιουργία Παρατηρητηρίου για τη βία στα σχολεία, θεσμός διαμεσολάβησης, ευαισθητοποίηση της ευρύτερης κοινότητας  κλπ.) ή το κατάλληλο δίκτυο προστασίας των θυμάτων (αυτεπάγγελτες διώξεις δραστών και απομάκρυνσή τους από τα θύματα κλπ.).

Μόνον έτσι θα μειωθούν τα περιστατικά βίας μεταξύ συνομηλίκων στα σχολεία.

Μόνον τότε δεν θα θρηνήσουμε άλλον 14χρονο …

 

Περισσότερα

Διάλογος με την Επικαιρότητα

Η βία κατά των γυναικών συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό…

Σκότωσε τη μητέρα του κι έβαλε φωτιά στο σπίτι, για να αυτοκτονήσει…

Πατέρας βίαζε συστηματικά την ανήλικη κόρη του…

Πατριός ασελγούσε σε βάρος της ανήλικης κόρης της συντρόφου του…

Έγκυος επτά μηνών ξυλοκοπείται από το σύζυγο και νοσηλεύεται…

 

Ωστόσο…

Όλο και περισσότερα χέρια απλώνονται προς τα θύματα…

Όλο και περισσότερες φωνές συμπαράστασης ακούγονται…

Όλο και μεγαλύτερη είναι η ευαισθητοποίηση που αναπτύσσεται…

Διστακτικά…; Ναι.

Αργά…; Ίσως…

Αλλά σταθερά. Κι αυτό είναι που αναζωπυρώνει την ελπίδα.

Ο φεμινιστικός Λόγος απλώνεται σιγά – σιγά στην κοινωνία, οι όροι  «γυναικοκτονία», «σεξισμός», «έμφυλη βία», «βία κατά των γυναικών», «πατριαρχική κουλτούρα»  ακούγονται όλο και πιο συχνά στις ειδήσεις και χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο από κάποια ΜΜΕ.

Οι δράσεις των γυναικείων και φεμινιστικών οργανώσεων ενάντια στην έμφυλη βία γίνονται όλο και πιο πολύ ορατές, κάνοντας όλο και πιο πολύ ορατά τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών…

Αναδεικνύοντας παράλληλα τα αίτια αυτής της βίας, την πατριαρχική κουλτούρα της «ιδιοποίησης» της γυναίκας από τον άντρα και τη σεξιστική αντίληψη για την «κατωτερότητα» του ενός φύλου έναντι του άλλου.

Οι δράσεις και ο Λόγος των φεμινιστικών οργανώσεων ενδυναμώνουν τις αντιστάσεις στη βία, την έμφυλη, τη σεξιστική, την ενδοοικογενειακή, τη βία κατά των γυναικών και των παιδιών.

Οι δράσεις και ο Λόγος των φεμινιστικών οργανώσεων βοηθούν στην αλλαγή των σεξιστικών αντιλήψεων, αλλά και στην πλατύτερη ευαισθητοποίηση της ευρύτερης κοινότητας.

Οι δράσεις και ο Λόγος των φεμινιστικών οργανώσεων συνδράμουν στην πρόληψη κατά της βίας, προωθούν την υποστήριξη των θυμάτων, αλλά και την καταδίκη των κακοποιητών.

Και μαζί με άλλους θεσμούς (σχολείο, δικαιοσύνη…) αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τα θύματα και τους κακοποιητές τους. Όπως και έγινε πρόσφατα με την ψυχολόγο του σχολείου που βοήθησε την μαθήτρια να ξεφύγει από τον κακοποιητή πατέρα, όπως έγινε με την εισαγγελέα που καταδίκασε το γυναικοκτόνο χωρίς ελαφρυντικά… Όπως πρέπει να γίνεται σε κάθε σχολείο, σε κάθε υπόθεση γυναικοκτονίας και κακοποίησης γυναικών και παιδιών.

Όπως πρέπει να γίνεται από όλους και όλες μας.

Να ευαισθητοποιούμε την ευρύτερη κοινότητά μας.

Να υποστηρίζουμε με όποιους τρόπους μπορούμε τα θύματα.

Για να καταφέρουμε όλες και όλοι μαζί να εξαλειφθούν (ή έστω να μειωθούν, όσο γίνεται) τα περιστατικά βίας, ενδοοικογενειακής και βίας κατά των γυναικών!

Περισσότερα